Mardin- Taşın Ve İnancın Şehri-Şiiri

 

MARDİN- TAŞIN VE İNANCIN ŞEHRİ-ŞİİRİ

Mardinle alakalı söyleyeceğim çok şey var ama şimdilik bir şiir ve görsellerle bırakıyorum sizi..

Mardinim Ben…
Taşın ve İnancın Şiiri
Sokaklarımın labirentlerinde
günün ve gecenin kanaviçesi
kiminde ezan sesleriyle dokunur
kimi zaman çan…
Ses bende bulur akustiğini,
benim dar ve ince sokaklarımda…
Abbarada.
O tünellerin, o sokakların taşları…
o taşların özel bir dili vardır : O dil
Süryani kiliselerinin çan seslerindedir,
camilerin minarelerinde,
tavus kuşunu, daireyi kutsayan
Yezidilerin inancında…
O dili konuşan ve anlayanım ben
Mardinim ben…
Taşın ve İnancın Şiiri

Yüzümün bir yanı Deyrulzafaran’dır
Bir yanı Ulu Cami
ayaklarımın altında uzanır

Mezopotamya.
Doğu’nun ve Batı’nın kervanları
benim beşiğimde açarlar ipeğin ve
hayatın,
baharatın ve ölümün, ketenin ve tütünün
sırrının kundağını…
Ben, bedenini kaleler üzere inşa etmiş
Mardin kenti…
Ben taşın ve inancın şiiriyim…
Ben Mardinim çünkü.